|
|
 |
 |
|
|
३ आरण्यकपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
3.31. अध्यायः 031
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Topics
युधिष्ठिरेण द्रौपदींप्रति धर्मस्य साफल्योपपादनम् ॥ 1 ॥
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Text
युधिष्ठिर उवाच। 3-31-0x(1857)(16825)
वल्गु चित्रपदं श्लक्ष्णं याज्ञसेनि त्वया वचः।
उक्तं तच्छ्रुतमस्माभिर्नास्तिक्यं तु प्रभाषसे ॥ 3-31-1(16826)
नाहं धर्मफलाकाङ्क्षी राजपुत्रि चराम्भुत।
ददामि देयमित्येव यजे यष्टव्यमित्युत ॥ 3-31-2(16827)
अस्तु वाऽत्र फलं मा वा कर्तव्यं पुरुषेण यत्।
गृहे निवसता कृष्णे यथाशक्ति करोमि तत् ॥ 3-31-3(16828)
धर्मं चरामि सुश्रोणि न धर्मफलकारणात्।
आगमाननतिक्रम्य सतां वृत्तमवेक्ष्य च ॥ 3-31-4(16829)
धर्म एव मनः कृष्णे स्वभावाच्चैव मे धृतम्।
[धर्मवाणिज्यको हीनो जघन्यो धर्मवादिनाम्] 3-31-5(16830)
न धर्मफलमाप्नोति यो धर्मं दोग्धुमिच्छति।
यश्चैनं शङ्कते कृत्वा नास्तिक्यात्पापचेतनः ॥ 3-31-6(16831)
अतिवादान्मदाच्चैव मा धर्ममभिशङ्कथाः।
धर्मातिशङ्की पुरुषस्तिर्यग्गतिपरायणः ॥ 3-31-7(16832)
धर्मो यस्यातिशङ्क्यः स्यादार्षं वा दुर्बलात्मनः।
वेदाच्छूद्र इवापेयात्स लोकादजरामरात् ॥ 3-31-8(16833)
वेदाध्यायी धर्मपरः कुले जातो मनस्विनि।
स्थविरेषु स योक्तव्यो राजभिर्धर्मचारिभिः ॥ 3-31-9(16834)
पापीयान्स हि शूद्रेभ्यस्तस्करेभ्यो विशिष्यते।
शास्त्रातिगो मन्दबुद्धिर्यो धर्ममतिशङ्कते ॥ 3-31-10(16835)
प्रत्यक्षं हि त्वया दृष्ट ऋषिर्गच्छन्महातपाः।
मार्कण्डेयोऽप्रमेयात्मा धर्मेण चिरजीविता ॥ 3-31-11(16836)
व्यासो वसिष्ठो मैत्रेयो नारदो लोमशः शुकः।
अन्ये च ऋषयः सर्वे धर्मेणैव सुचेतसः ॥ 3-31-12(16837)
प्रत्यक्षं पश्यसि ह्येतान्दिव्ययोगसमन्वितान्।
शापानुग्रहणे शक्तान्देवेभ्योऽपि गरीयसः ॥ 3-31-13(16838)
एते हि धर्ममेवादौ वर्णयन्ति सदाऽनधे।
कर्तव्यममरप्रख्याः प्रत्यक्षागमबुद्धयः ॥ 3-31-14(16839)
अतो नार्हसि कल्याणि धातारं धर्ममेव च।
रजोमूढेन मनसा क्षेप्तुं शङ्कितुमेव च ॥ 3-31-15(16840)
उन्मत्तान्मन्यते बालः सर्वानागतनिश्चयान्।
धर्मातिशङ्की नान्यस्मिन्प्रमाणमधिगच्छति ॥ 3-31-16(16841)
इन्द्रियप्रीतिसंबद्धं यदिदं लोकसाक्षिकम्।
एतावन्मन्यते बालो मोहमन्यत्र गच्छति ॥ 3-31-17(16842)
प्रायश्चित्तं न तस्यास्ति यो धर्ममतिशङ्कते।
ध्यायन्स कृपणः पापो न लोकान्प्रतिपद्यते ॥ 3-31-18(16843)
प्रमाणाद्धि निवृत्तो हि वेदशास्त्रार्थनिन्दकः।
कामलोभानुगो मूढो नरकं प्रतिपद्यते ॥ 3-31-19(16844)
आर्षं प्रमाणमुत्क्राम्य धर्मं न प्रतिपालयन्।
सर्वशास्त्रातिगो मूढः शं जन्मसु न विन्दति ॥ 3-31-20(16845)
यस्तु नित्यं कृतमतिर्धर्ममेवाभिपद्यते।
अशङ्कमानः कल्याणि सोऽमुत्रानन्त्यमश्नुते ॥ 3-31-21(16846)
यस्य नार्षं प्रमाणं स्याच्छिष्टाचारश्च भामिनि।
न वै तस्य परो लोको नायमस्तीति निश्चयः ॥ 3-31-22(16847)
शिष्टैराचरितं धर्मं कृष्णे मास्मातिशङ्कथाः।
पुराणमृषिभिः प्रोक्तं सर्वज्ञैः सर्वदर्शिभिः ॥ 3-31-23(16848)
धर्म एव प्लवो नान्यः स्वर्गं द्रौपदि गच्छताम्।
सैवः नौः सागरस्येव वणिजः पारमिच्छतः ॥ 3-31-24(16849)
अफलो यदि धर्मः स्याच्चरितो धर्मचारिभिः।
अप्रतिष्ठे तमस्येतज्जगन्मज्जेदनिन्दिते ॥ 3-31-25(16850)
निर्वाणं नाधिगच्छेयुर्जीवेयुः पशुजीविकाम्।
विघातेनैव युज्येयुर्न चार्थं कंचिदाप्नुयुः ॥ 3-31-26(16851)
तपश्च ब्रह्मचर्यं च यज्ञः स्वाध्याय एव च।
दानमार्जवमेतानि यदि स्युरफलानि वै ॥ 3-31-27(16852)
नाचरिष्यन्परे धर्मं परे परतरेऽपि च।
दानमार्जवमेतानि यदि स्युरफलानि वै ॥ 3-31-28(16853)
ऋषयस्चैव देवाश्च गन्धर्वासुरराक्षसाः।
ईश्वराः कस्य हेतोस्ते चरेयुर्धर्ममादृताः ॥ 3-31-29(16854)
फलदं त्विह विज्ञाय धातारं श्रेयसि स्थितम्।
धर्मं तेऽव्यचरन्कृष्णे स हि धर्म सनातनः ॥ 3-31-30(16855)
स चायं सफलो धर्मो न धर्मोऽफल उच्यते।
दृश्यन्तेऽपि हि विद्यानां फलानि तपसां तथा ॥ 3-31-31(16856)
त्वय्येतद्वै विजानीहि जन्म कृष्णे यथाश्रुतम्।
वेत्थ चापि यथा जातो धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ॥ 3-31-32(16857)
एतावदेव पर्याप्तमुपमानं शुचिस्मिते।
कर्मणां फलमस्तीति धीरोऽल्पेनापि तुष्यति ॥ 3-31-33(16858)
बहुनाऽपि ह्यविद्वांसो नैव तुष्यन्त्यबुद्धयः।
तेषां न ध्मजं किंचित्प्रेत्य कर्मास्ति शर्म वा ॥ 3-31-34(16859)
कर्मणामुत पुण्यानां पापानां च फलोदयः।
प्रभवश्चाप्ययश्चैव देवगुह्यानि भामिनि ॥ 3-31-35(16860)
नैतानि वेद यः कश्चिन्मुह्यन्त्यत्र प्रजा इमाः।
[अपि कल्पसहस्रेण न च श्रेयोऽधिगच्छति ॥] 3-31-36(16861)
रक्ष्याण्येतानि देवानां गूढमाया हि देवताः।
कृशाङ्गाः सुब्रताश्चैव तपसा दग्धकिल्विषाः।
प्रसन्नैर्मानसैर्युक्ताः पश्यन्त्येतानि वै द्विजाः ॥ 3-31-37(16862)
न फलादर्सनाद्धर्मः शङ्कितव्यो न देवताः।
यष्टव्यं च प्रयत्नेन दातव्यं चानमूयता ॥ 3-31-38(16863)
कर्मणां फलमस्तीह तथैतद्धर्मशासनम्।
ब्रह्मा प्रोवाच पुत्राणां यदृषिर्वेद काश्यपः ॥ 3-31-39(16864)
तस्मात्ते संशयः कृष्णे नीहार इव नश्यतु।
विमृश्य सर्वमस्तीति नास्तिक्यं भावमुत्सृज ॥ 3-31-40(16865)
ईश्वरं चापि भूतानां धातारं मा च वै क्षिप।
शिक्षस्वैनं नमस्वैनं मा तेऽभूद्बुद्धिरीदृशी ॥ 3-31-41(16866)
यस्य प्रसादात्तद्भक्तो मर्त्यो गच्छत्यमर्त्यताम्।
उत्तमां देवतां कृष्णे मातिवोचः कथंचन ॥ 3-31-42(16867)
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि अर्जुनाभिगमनपर्वणि एकत्रिंशोऽध्यायः ॥ 31 ॥
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Footnotes
3-31-1 वल्गु शोभनम्। श्लक्ष्णं सुकुमारम्। नास्तिक्यं वेदविद्विष्टम् ॥ 3-31-8 दोषो दुर्बोध आत्मन इति ट. पाठः। अदोषो दुर्बलात्मनः इति ध. पाठः ॥ 3-31-21 मूढ आजन्म स न नन्दतीति ट. पाठः। आजन्मसु न नन्दतीति ध. पाठः। आत्मानं स विनश्यतीति क. पाठः ॥ 3-31-24 स वै नौः सागरस्येवेति ट. पाठः ॥

|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|